مستند سازی   
یکی از دغدغه هایی که همواره در معرفی فعالیتها وتوانمندیها در بخش های مختلف در کشورمان مطرح بوده مقوله مستند سازی وثبت وضبط اقدامات وانتقال ان ازفردی به فرد دیگر ویااز یک مجموعه به دیگران بوده است ،ودر این زمینه در توانبخشی نیز با مشکلات متعددی مواجه هستیم به عنوان نمونه در بخش ساخت وطراحی اندامهای مصنوعی در دستگاههایی مثل بهزیستی ،بنیاد جانبازان ،هلال احمر وحتی بخش خصوصی تجارب بسیار ارزشمندی وجود داشته ودارد ولی متاسفانه شرایط لازم برای انتقال مطلوب ومناسب ان هیچگاه فراهم نشده وشاهد هستیم که به مرور بسیاری از کارهای با کیفیت به فراموشی سپرده می شود ویا در برخی از گوشه وکنار کشورمان ابتکارات خوبی را در زمینه ارائه خدمات توانبخشی به معلولین ضایعه نخاعی وناشنوایان و...شاهد بودیم ولی عملا"به دلیل عدم مستند سازی که می تواند دلایل مختلفی داشته باشد از جمله فقدان مهارت لازم در مستند سازی،عدم پشتیبانی کافی از سوی مسئولین ،نوع نگرش وبینش فرد مبتکر،انحصار گرایی در ابعاد مختلف که می تواند با بروز خلاقیت ها منافع گروهی انحصار طلب را به مخاطره بیاندازد ،فراهم نبودن بستر لازم در جامعه جهت انجام امور پژوهشی مثل تجهیزات وامکانات لازم ،اهمیت به کارهای کوتاه مدت وزود بازده به طوری که رضایتمندی جامعه در زمان کوتاه فراهم شود هر چند که در دراز مدت نتایج منفی به دنبال داشته باشدو...هیچگاه عمومیت نیافت ودر نتیجه هم مردم وهم فرد مبتکر متضرر شدند ودر مواقع بروز مشکل که نیاز به منابع داریم ناچاریم به منابع خارجی مراجعه کنیم که خیلی هم راهگشا نیست در صورتی که همان مشکل به نوعی در گوشه ای از کشورمان به ان پرداخته شده ونتایج خوبی را هم به دنبال داشنه است.لذا می طلبد که مدیران ودست اندرکاران امور توانبخشی در جهت رفع این نقیصه اهتمام کافی داشته باشندوبه ویژه در دستگاههای دولتی به سادگی از کنار این تجارب عبور نکنندو بابرنامه ریزی مستمر و اتحاذ روشهای مناسب ومنعطف به ثبت تجارب وانتقال ان به ایندگان همت ورزند.
لینک