روز جهانی معلولین   
 مجمع عمومی سازمان ملل سال 1981 را به عنوان سال معلولین اعلام نمود ومصوبه ای را تحت عنوان اقدام جهانی برای معلولین را در سوم دسامبر 1982 به تصویب رساند و این سند به همه کشورها ارسال شد وروز سوم دسامبر که روز تصویب این سند می باشد به عنوان روز جهانی معلولین نامگذاری شد وبعد از تصویب این سند دهه 1983تا1992به عنوان دهه معلولین واز سال 1993تا 2002به عنوان دهه معلولین در اسیا واقیانوسیه نامگذاری شد.دو اصل مهم در این سند تساوی فرصت ها ومشارکت می باشد.
 نامگذاری 12 اذر برابر با سوم دسامبر به عنوان روز جهانی معلولین نمایانگر توجه جهانیان به رفع مسائل ومشکلات گروه عظیمی از جامعه انسانی می باشد وبا عنایت به اینکه بیش از 10درصد از جمعیت دنیا به نوعی از معلولیت رنج می برندوهر ساله نیز بر اثر عوامل گوناگون بر تعداد انها افزوده می شود توجه جدی به مسائل انها بسیار ضروری است.امروزه در بسیاری از کشورها قوانین ومقررات،ساختارهای اجتماعی،رفتارها،تعلیم وتربیت و...بر پایه رعایت جقوق مدنی وشهروندی تدوین می شودوطبعا"معلولین این کشورها نیز به عنوان اعضا وشهروندان جامعه از این حقوق بهره مندمی شوند وبه نظر می رسد این راهی است اجتناب ناپذیر و تفاوتی که می تواند در جوامع مختلف در این روند وجود داشته باشد همان سرعت وشتاب در رسیدن به ان باشد ویا به قول اقای بیل گیتس که معتقدند اگر ویژگی دهه 80 رویکرد به کیفیت ودهه 90 دوران مهندسی دوباره وفرایندها بوده دهه 2000راباید دوران شتاب نامید وامروزه لفظ کشورها ی توسعه یافته وتوسعه نیافته به کشورهای تند وکند تبدیل شده است،ولذا می توان از یک منظر کشورها را در مقوله معلولیت وتوانبخشی به دو دسته تند وکند تقسیم نمود. بررسیها نشان می دهد  کشورهای تند که توانستند در این زمینه به یک وضعیت مطلوب ومناسب دست یابندتوسعه را در همه ابعاد وباشتاب مدنظر قرار دادندمثل ابعاد اجتماعی ،فرهنگی،علمی وتکنولوژیکی،اقتصادی،رفاهی و حتی سیاسی وشاید یکی از دلایل مهم وجود مشکلات متعدد در کشورمان جهت رعایت حقوق کامل معلولین به عنوان شهروندان جامعه وبه عبارتی بزرگترین اقلیت کشور همان عدم توسعه یافتگی در همه ابعاد می باشدچون نمی شود گفت ما اصلا"توسعه نداشتیم ، با یک تحلیل ساده می توان نتیجه گرفت که بعد از نامگذاری روز جهانی معلولین از سوی سازمان ملل که تاکنون بیش ار دو دهه از ان می گذرد سند مذکور وبسیاری از مصوبات جهانی وکشوری را به چه میزان در برنامه ها وسیاست هایمان به طور جدی دنبال نمودیم ودر تقسیم بندی فوق در کجا قرار داریم.واگر قبول داریم که نسبت به خیلی از کشورها از جایگاه نازل تری برخوردار هستیم پس بپذیریم که بایستی نه تنها توسعه خودرا هم سنگ انها کنیم بلکه تلاش و فعالیت با شتاب تری را نسبت به انها داشته باشیم تا بتوانیم عقب ماندگی ها را جبران کنیم وبه همین دلیل است که خیلی فرصت اشتباه ودوباره کاری را نداریم ،بلکه به یک توسعه همه جانبه نیازمندیم واین توسعه خیلی چیزها را می طلبد از جمله گسستن بسیاری از حصارها ،ظرفیت سازی در همه سطوح وبرای همه گروهها اعم از دولتی وغیر دولتی ،مجهز نمودن خودمان به علم وتکنولوژی روزودهها وصدها چیز دیگر ،به عنوان مثال مگر می شود شهری بدون مانع را ایجاد نمود ولی از پذیرش ومقبولیت اجتماعی خبری نباشد، مگر می شود به مقوله رفاه ومعیشت نگاه کرد ولی به استقلال وتوانمندی توجهی نکرد،مگر میشود به توسعه شهری توجه نمود ولی به معلولین وساکنین روستا ها توجهی نداشت،مگر میشود به پول واعتبار وامکانات نگاه کرد ولی به برنامه وامار واطلاعات توجه نداشت ،مگر می شود به تجهیزات ووسایل پیشرفته توجه داشت ولی به مجهز نمودن خودمان به علم روز بی توجه بود،و لذا یکی از عوامل مهم سنجش و ارزیابی برنامه های توسعه در یک کشور میزان توجه وتوسعه یافتگی همه جانبه با محوریت اقشار نیازمند واسیب دیده ان کشور می باشدوبه نظر می رسد که در این زمینه در کشورمان با معضلاتی مواجه می باشیم ،نگاههای تک بعدی وگسسته ومنفصل ازهم وگاهی اوقات هم در مقابل هم باعث شده که شتاب وحرکت مورد نیاز فراهم نشود.
روز جهانی معلولین شاید برای برخی از کشورها که توانستند بسیاری از مسائل ومشکلات معلولین را پشت سر بگذارند وبه یک تثبیت نسبی برسند این روز را تحت عنوان پاسداشت وگرامیداشت زحمات وتلاشها ودست اوردهای خود یاد کنند ولی برای ما همه روزهای سال روز جهانی معلولین خواهد بود وبرنامه های اعلام شده در این ایام به مراتب عمیق تر وفراگیرتر در همه روزهای سال جاری وساری خواهد بود نه در یک روز ویک هفته.
لینک