موسيقی وناشنوايان   

عامه مردم تصور ميكنند كه هيچگونه ارتباطي نمي تواند بين موسيقي وافراد ناشنوا وجود داشته باشد با اين توجيه كه انها نمي توانند بشنوند . يادم نمي رود چند سال پيش در مراسم روز جهاني ناشنوايان در سالن هلال احمر ساري وقتي دختر خردسال ناشنوا به زيبايي شروع به نواختن ارگ نمود بسياري از حضار در جلسه تعجب نمودند وسوال مي كردند مگر ميشود.

   هم تجربه وهم علم ثابت كرده كه وقتي يك حسي ضعيف مي شود حواس ديگر تقويت ميشود مثل نابينايان كه حافظه بسيار قوي دارند و قادرند بسياري از محفوظاتي را كه اصلا"در توان افراد بينا نمي باشد به ذهن بسپارند .البته با كمي تامل وتفكر ميتوان اين مسئله را فبول كرد اول اينكه لطف وعنايت خداوند متعال است كه انسان را اينچنين خلق كرده وهر چه علم پيشرفت مي كند بيشتر رموز وپيچيدگي انسان ودر مقابل عظمت خداوند بر بشريت  اشكار مي شود واينكه جانشين خدا در زمين بايد اين شايستگي ها را داشته باشد وگرنه شايسته اين منزلت نبود ودوم اينكه با تمرين وممارست ميتوان مهارت كامل را در يك فن وهنر بدست اورد هر چند كه دچار محدوديت باشد ودر تمام طول تاريخ نيز همواره شاهد ظهور افرادي بوديم كه با وجود معلوليت وفقدان يك يا چند حس از بزرگترين مردان وزنان عصر خود بودند ودر مورد افراد ناشنوا نيز اين قاعده مستثني نمي باشد وهمه اينها بيانگر اين واقعيت هستند كه معلولين مي توانند به شرط اينكه انها را باور كنيم .

     جالب است بدانيد كه مغز افراد ناشنوا موسيقي را مي شنودانها در قسمتي از مغز خود كه افراد عادي براي شنيدن استفاده ميكنند لرزشي را احساس مي كنند واين موضوع روشن ميكند كه چگونه موزيكدانان توانايي حس موسيقي را دارند وچگونه افراد ناشنوا از كنسرت ويا مو سيقي لذت ميبرند .واين نكته نشان مي دهد كه تجربه افراد ناشنوا هنگامي كه موسيقي رااحساس مي كنند همانند تجربه افراد شنواست .

     دكتر دين شيباتا از دانشگاه واشنگتن امريكا مي گويد ازانجايي كه صداها نهايتا" در قسمتي از مغز پردازش مي شوند ادراك لرزش صداي موسيقي بسيار به واقعيت نزديك است وادامه مي دهد كه مغز به طور باور نكردني سازش پذير است .

     شيباتا تحقيقي را به انجام رسانيد كه در ان توسط دستگاه (FMRI  )به اسكن ومقايسه فعاليت مغز 10 نفر دانشجو ناشنوا و 11 نفر شنوا پرداخته هر دو گروه در قسمتي از مغز كه به طور نرمال مسئول پردازش  لرزش صداهاست فعاليتي را نشان دادند ولي دانشجويان ناشنوا در منطقه اي به اندازه يك توپ گلف واقع در كرتكس شنوايي فعاليتي داشتند كه افراد شنوا چنين فعاليتي را نداشتند . دستگاه مذكور مي تواند جريان خون را در مغز اندازه گيري كند ونشان دهد كه كدام قسمت از مغز فعال است . دكتر شيباتا معتقد است كه جراحان مغز واعصاب بايد قبل از جراحي بدانند به دليل فعال بودن كورتكس مغزي انها اسيبي در جراحيها وارد نشود . لذا براساس اين تحقيقات مي توان دريافت كه اگر از ابتدا كودك ناشنوا را با موسيقي اشنا كنيم مركز موسيقي واقع در مغز انها توسط تحريكات صداي موسيقي پرورش مي يابد و ميتوان از وسايل لمسي كه قابليت تبديل صداها را به ارتعاش دارند استفاده نمود .    

لینک